Nükleer antak kalma: Kötüye dönüş daha kötüdür

Nükleer antak kalma: Kötüye dönüş daha kötüdür

29 Ağustos 2022 0 Yazar: admin

İran ile yakında tekrardan imzalanacak olan nükleer anlaşmada yeni bir şey yok, Barack Obama’nın 2015’te kabul etmiş olduğu ve imzaladığı bundan önceki anlaşmanın aynısı.

Antak kalma hakkaten de Donald Trump’ın tanımladığı benzer biçimde tarihin en fena anlaşması ve vakit geçtikten sonrasında eski kötüye dönüş daha kötüdür.

Avrupa, İran ile nükleer anlaşmayı canlandırmaya çalıştı. Zira şimdi tarihinin en fena anlarından birini yaşıyor.

Görevi ile nüfuzunun azalmasından, Rusya-Ukrayna harbinde Washington tarafınca kendisine dayatılan ve kışın yaklaşmasıyla bilhassa enerji alanında tüm Avrupa’yı Rusya’nın insafına bırakan büyük meydan okumalardan sonrasında dünyada kendine bir yer arıyor.

ABD ise, mevcut yönetimin gelişinden bu yana, İran ile nükleer anlaşmayı tekrardan etkinleştirme ve Trump’ın anlaşmadan vazgeçmesini reddetme mevzusunda diretti.

Mevcut yönetim Beyaz Saray’a yerleştiğinden beri telaşlı ve garip bir politik ve stratejik tarzda anlaşmaya geri dönmek için çok arzuluyor.

Bu kusurlu anlaşmaya geri dönmeyi, iç Cumhuriyetçi muhalefetin küçümseyen tavrıyla karşılansa bile bir zafer addediyor.

Bu bölüm, mevzuyla ilgili referans noktalarını ihtiva eder. (Related Nodes field)

Eski Başkan Trump’ın konutunun teftişi hakkaten dikkat çekici ve kendisini çağdaş dünya için ideal bir model olarak sunan çağdaş bir ülkede bu şekilde bir şeyin gerçekleşmesi acayip.

Sadece Trump başkan olduğundan beri devam eden bir bağlamın kapsamında yer ediniyor.

Trump medya ve toplumsal medya tarafınca dizgesel olarak ve haklı görülemez çelişkilerle hedef alındı ve bugün de işler Hakkaniyet Bakanlığı ve FBI benzer biçimde devletin itibarlı kurumlarının müdahil olduğu bir yöne evrildi.

Bu teftiş, ABD’nin yaşamış olduğu keskin bölünme zincirinin son halkası.

Yeni siyaset, kriz yaratmak ve üretmek benzer biçimde görünüyor. Ukrayna’yı Rusya ile keskin bir çatışmaya itenler Batı ülkeleriydi ve Tayvan’da Çin’i rahatsızlık edenler de aynı ülkeler.

Görünen o ki dünya genelinde ve bilhassa Ortadoğu’da tekrardan krizler yaratmaya yönelik bir irade var.

Arap ülkelerinin meşru kaygılarını dikkate almadan İran ile nükleer anlaşmaya geri dönme süreci bu bağlamda bir tek bir model.

Politika çıkarlardan oluşur ve modern kanıtlar ve deliller, bazı Batılı ülkelerin önde gelen ve öncü Arap devletlerinde hiçbir gerçek rönesansın başarı göstermiş olmaması arzusunda olduklarını, onları siyasal ve askeri olarak kalıcı çatışmalar içinde tutmaya çabaladıklarını gösteriyor.

Keza bölgesel muhaliflerini, bilhassa de İran rejimini ve on senelerce devam eden politikalarla ona ve iradesine doğal olarak Arap ülkelerini tamamen görmezden geldiklerini de.

Bu, 2015’te nükleer anlaşmanın imzalanmasıyla hızlandı, Başkan Trump’ın bunu reddetmesiyle yavaşladı, yakın anlaşmaya dönüşle de ​​yine geri dönecek.

Kuvvetli çağdaş devletler inşa etmekte en başarı göstermiş, istekli ve iddialı modeller olarak Suudi Arabistan ve BAE ile hem Arap hem de bölgesel düzeyde müttefiklerini hedef alma politikası, çeşitli düzeyleri ve çeşitli alanları temel aldı.

Gözlemci, bu yaklaşımı bilgili ve kesin olarak benimseyen birçok sonucu ve politikayı takip edebilir.

Onunla yüzleşmek için herhangi bir plan yapmadan ilkin bu yaklaşımı gerek tasarım gerekse okuma ve tanımlama açısından idrak etmek daha iyi olacaktır.

ABD’nin bölgedeki müttefiklerine yönelik politikasındaki bu sapmaya karşı benimsenen yeni internasyonal model, Rus-Ukrayna savaşı krizi karşısında büyük seviyede belirginleşti.

Bölge ülkeleri önceliklerini dünyadaki büyük güçlerin önceliklerinin en başına yerleştirmeyi başardı ve bu, gelecekte bir temel oluşturabilecek bir başarı.

Rus-Ukrayna harbinde Rusya’ya yönelik yaptırımlar süratli, geniş ve kapsamlıydı ve tüm internasyonal sistemi tehdit ediyordu.

Fakat tek değil, iki yönlüydü, Rusya’ya baskı yapmış oldu, fakat hem de Avrupa’nın da fazlaca sıkıntılar çekmesine yol açtı.

Avrupa’yı parçalanma tehdidiyle karşı karşıya bırakabilir. Rusya ile neticeleri feci bir ihtimaller içinde çatışmadan vazgeçme çağrıları Avrupa devletlerinde yayılmaya başladı.

Rusya ile acı eşiğini kontrol etmeye girişmek Avrupa halklarının çıkarına değil. Enerji krizi, Avrupa devletlerinde yaşamın her alanını etkiliyor, bugünlerini ve geleceklerini tehdit ediyor.

Nitekim Rusya’yı cezalandırmaya en istekli Avrupalı ​​liderlerin dilleri ve politikaları bir tek birkaç ay içinde usulca değişmeye başladı.

Rusya yada Çin ile krizler uydurmak ve yaratmak bir tek ABD ve Batı ülkeleri için değil tüm dünya için tehlikeli ve iki şeyin göstergesi;

Birinci gösterge, bu ülkelerdeki vizyon ve strateji üretimindeki bozulmanın düzeyi.

İkincisi tarih süresince naturel olarak meydana geldiği benzer biçimde, dünya ulusları içinde uygarlık geçmiş olmasına dair herhangi bir işareti hoş görmemeye dair daha derin bir düzeydeki sağlam ve inatçı arzu.

Samson’un Seçimi hiçbir vakit internasyonal çatışmalara ve uygarlık geçmiş olmasına bir çözüm olmadı ve tüm insanlığı yok edebilecek “nükleer silahlar” çağlarında bu silahlardan da daha tehlikeli.

İran’ın ertelenmiş bir halde de olsa nükleer tabanca edinmesine izin vermek, internasyonal nükleer silahlanma için alan açmaktır.

Washington ve Batı başkentlerinde ülkelerin bu tehlikeli gidişata sessiz kalacağını düşünenler, büyük bir yanılgı içindeler.

Nükleer silahların yayılmasının herhangi bir halde sonradan denetim edilebileceğini düşünenler daha da yanılıyorlar.

Önde gelen ve öncü Arap ülkelerinin nükleer antak kalma mevzusundaki korkuları, yenilenmesi ve tekrardan canlandırılması mevzusunda da tüm ayrıntılarıyla kaim.

Bu korku bir tek İran’ın nükleer silahı ile sınırı olan değil, hem de öteki ülkelerin iç işlerine müdahaleyi, milislerin, köktendinci ve terör örgütlerinin yayılmasını, yayılma ve nüfuz genişletme politikalarını, bölgeyi karıştıran ve kendilerine karşı herhangi bir internasyonal pozisyon benimsenmeyen balistik füzeleri de kapsıyor.
 

İran’ın bu eğilimleri, fena nükleer antak kalma tekrardan imzalandığında eli açık Batı desteğine ve milyarlara haiz olacak.

Bölge, yakın gelecekte terörizm ve kaos istikrarı stratejilerinin tüm unsurlarında büyük bir ivmeye ve yenilenen bir kaosa şahit olacak.

İsrail devleti bu mevzuda Batı kampı haricinde hareket eden bir ülke benzer biçimde görünüyor, bu sebeple bölgede yaşıyor, sorunlarıyla direkt karşı karşıya ve onları herhangi bir Batı ülkesinden daha iyi biliyor.

İran, İsrail’i direkt hedef alamayacak kadar zayıf ve korkak olsa da, bir tek seferberlik ve propaganda amacıyla, birkaç Arap ülkesini işgaline bir kılıf sağlamak için Hizbullah ve Hamas’ın bayağı patlayıcılarıyla onunla dalaşmayı sürdürecek.

Zira İran, İsrail ile herhangi bir açık savaşın Mollalar devletinin ve tüm Humeyni rejiminin sonu anlamına geleceğini fazlaca iyi biliyor.

Son olarak, İran rejiminin niçin olduğu zorluklarla bir tek bölge ülkeleri yüzleşmekle kalmayacak, bunlar Batılılar dahil olmak suretiyle tüm dünya ülkelerine taşınacak.

Internasyonal düzeyde kriz yaratma ve üretmenin yaygınlaşmasıyla beraber, gelecek yıllarda internasyonal ve bölgesel çatışmaların tırmanmasına bağlı olarak bazı politikalar daha çok düşmanlık ve küstahlıkla karakterize edilecek.

Fazlaca şey değişecek ve birçok insan bunun sonuçlarına katlanacak. Şüphesiz Batı halkları da buna dahil.

 

 

*Bu makalede yer edinen fikirler yazara aittir ve Independent Türkçe’nin editöryal politikasını yansıtmayabilir. 

Independent Türkçe için çeviren: Gökyüzü Sevil

Şarku’l Avsat